Breaking News
Home / Real Story / पेन्ट काटेर चार करोड कमाउने सुशील महराको ख्यार्र ख्यार्र मेसिनको आवाज

पेन्ट काटेर चार करोड कमाउने सुशील महराको ख्यार्र ख्यार्र मेसिनको आवाज

केशव भट्टराई
दाई मेरो सर्ट फिटीङ् भयो ?
…  एकछिन एकछिन भईहाल्छ एकछिन पर्खिनु न ,
बिहानदेखि फिटीङ् गदिर्नु भनेर छोडेको अझै भएन र  ? .दाई म बिहानदेखि पसल छोड्दै आईरहेको  छु ,
…   ल बनाई दिन्छु म बीजी भएर हो  ,ल बनाई दिन्छु ,
दाई ल छिटो  छिटो गरिदिनु छिटो …

इटहरी चोकको ब्यस्त ठाउँ । एकातिर मान्छेको ओहोरदोहोर गर्ने भिँड अर्कोतिर पसलमा किनमेल गर्नेहरुको भिँड । यस्तै फुटपाथमा सिलाई मेसिन लिएर बस्नेहरुको सर्टपेन्ट तथा अरु कपडा फिटीङ् गर्नेहरुको लाइन छ  । इटहरी चोेकको केही दक्षिण पुर्वमा  एउटा रेडिमेड कपडा पसल छेउको पेटीमा सुशील महराको ख्यार्र ख्यार्र मेसिनको आवाज आइरहन्छ  अनि ग्राहकको भिँड देखिन्छ । बिहानदेखि रातीसम्मको यही भिँडमा फुटपाथमा बसेर  एउटा मेसिन प्रयोग गर्दै सर्टपेन्ट फिटीङ् गरेर चार करोडसम्मको मालिक हुनु भएको छ महरा ।
मान्छेले जिवन निर्वाहको लागि केही न केही गर्नु पर्छ नैं  । पहिले  कृषिमा मात्र निर्भर रहने मानिस अहिले कृषि बाहेक अरु पेशामा बढि निर्भर रहेका छन् । केहीले परम्परागत पेशालाई निरन्तरता दिँदैं आएका छन् । यस्तै मध्ये परम्परादेखि पुर्खाले गर्ने सिलाईको काम गरेर इटहरी शहरमा बसेर सुशील महराले गतिलो आम्दानी गर्नु भएको छ । महरा इटहरीको वडा नंबर ४  मा बसोबास गर्नुहुन्छ । वहाँले पेन्ट तथा सर्ट फिटीङ्को काम इटहरी चोकमा २०४७  साल भदौ १४ गतेबाट सुरु गर्नुभयो । २०४७  सालमा इटहरी आउनु भन्दा अगाडि वहाँको परिवार  सुनसरीको कोशीटप्पु गरैया बस्तीमा बसेको रहेछ  । वहाँको जन्म तेहीँ ं२०३०  सालमा भयो ।

ग्राहकसंग महरा

– ग्राहकसंग महरा

पछि बिस्तारै वहाँको परिवार धरानमा आएर  पसल गरेर बस्यो र त्यहाँबाट पनि बसाई सरेर मोरङ्को दर्बेशामा बसाई सर्यो । दर्बेशामा वहाँको परिवार १५ बर्षभन्दा बढि खेती किसानी तथा गाउँघरका लुगा सिलाएर बस्न थाल्यो । तर गाउँमा सिलाई पेशा राम्ररी चल्दैनथ्यो । त्यहाँ काम गरेर गुजारा गर्न मुस्किल हुन्थ्यो । त्यसपछि वहाँ के गर्ने ÷नगर्ने भनेर छट्पटिनु भयो । इटहरी चोकमा कपडा ब्यापार गर्नु हुने मातृका भट्टराईको खेती दर्वेशामा थियो  ।बारम्बार भेट भईरहन्थ्यो । भट्टराईले इटहरीमा गएर यसो सिलाई काम गर्दा हुन्छ भनेर सल्लाए दिएपछि वहाँ इटहरी आउनु भयो पिर्तापुर्खाले जोडेको एउटा सिलाई मेसिन बोकेर । सुरुमा इटहरीमा वहाँको नातागोता चिनजान केही थिएन । डेरा लिएर बस्न थाल्नु भयो । महरा बिगत सम्झदै भन्नुहुन्छ , “जे होस् म आउँदा एउटा मेसिन चाहिँ  लिएर आएको हो , अनि इटहरी चोकमा कपडा पसलको छेवैमा दैनिकरुपमा मेसिन लिएर बस्न थालेँ ।”

 

महरा दम्पती

– महरा दम्पती

घर छोडेर इटहरी आएपछि  महरालाई सुरुमा चयनको  दिन नैं भएन ,बाँच्नको लागि धेरै नैं संघर्ष गर्नु पर्यो । “ तीन सयमा डेरा लिए काम गर्न थालेँ अनि मान्छे सिलाउन भन्दै आउन पनि  थाले तेही त होनी हैन,  गाउँमा बसेको मान्छे कतै गएर तालिम लिएको पनि हैन अलिअलि आउँथ्यो , कामले काम सिकाउँदो रहेछ भन्ने कुरा एकदम प्रुफ भयो मलाई , हल्काफल्का पहिले नजान्दा खेरी बिगारियो पनि होला नी पहिले नैं कसले पो जानेर आएको हुन्छ र ? गर्दै गईयो अव अहिलेसम्म पनि गरिदैछ ” ,  महरा भन्नुहुन्छ । सडक पेटीमा मेसिन लिएर २६ बर्षदेखि बस्नु भएका महराले २३ बर्षपछि मेसिन फेरेर अर्को नयाँ मेसिन किनेको तीनबर्ष भएको छ । जे होस् एउटा मेसिनलाई २६ बर्षसम्म कुनै बेला पनि छोड्न नखोज्नु नैं  परिवारमा आर्थिक क्रान्तिको वहाँको उदाहरण हो ।

महरा निवास

– महरा निवास

सुरुमा खानपनि भनेजस्तो नहुने अनि लुगा पनि अरुले लगाएको जस्तो नहुने आर्थिक अवस्था भएको  वहाँकै श्रीमतीको भनाई छ  । .श्रीमती महरा  बिगत सम्झदै भन्नुहुन्छ , “कहिलैकाहिँ बालबच्चा हुँदा खर्च हुँदैनथ्यो , कोठाभाडा तिर्न पुग्दैनथ्यो , चामल तरकारी माइतमा खेती भएकोले ल्याईन्थ्यो । ” आफ्नो श्रीमान् गतिलो , श्रीमतीले र अरुले दिएको सल्लाह पनि मान्ने र मेहनती , बिनाकारण खर्च नगर्ने , परिश्रमी र भाग्यले पनि साथ दिएकोले आर्थिक अवस्था सुधार गरेर अहिलेको अवस्थामा आईयो भन्नुहुन्छ सुसिलकी श्रीमती  ।  २०४७  सालमा इटहरी चोकमा सिलाई मेसिन लिएर त बस्नु भयो तर तेतीखेर जिन्स पेन्ट र सर्ट फिटीङ् गर्ने प्रचलन् धेरै कम थियो । साधारण  सर्टपेन्ट, ब्लाउज मेक्सि,  सिरानेको खोल लगायत घरायसी कपडाहरु फाट्टफुट्ट लिएर मानिसहरु आउने गर्दथे । जिन्स पेन्ट तथा सर्टहरुको पनि तेती चल्ती थिएन र फिटीङ् गर्ने चलन पनि तेती थिएन ।  ५२  सालदेखि चाहिँ वहाँकोमा केही मात्रामा चहलहपल हुन थाल्यो । बीचको पाँच बर्ष वहाँलाईै निकै नैं कठिनाई भयो । तेतीखेर केही काम पनि नहुँदा वहाँलाई धेरै  दुख लाग्थ्यो ।

अहिलेको जस्तो पटक्कै थिएन तेतीखेर  ।जेहोस् ५४ सालसम्म वहाँलाई धेरै नैं  दुख भयो । सारै नैं नभएर वहाँ मेसिन बोकेर काठमाडौंतिर केही हुन्छ कि भनेर हुईकिनु  पनि भयो । तर त्यहाँ पनि केही  भएन र केही  महिना बसेर फेरि इटहरीमै फर्किनु भयो । महराका ससुराली गाउँमा खेतीपाती भएका थिए । इटहरीमा कमाई नहुँदा वहाँलाई ससुरालीले चामल , तेल, तरकारी लगायत पठाई दिनु पथ्र्यो । महरा भन्नुहुन्छ , “कमाई फिटीक्कै थिएन , अन्नपानीको कमजोरी थियो , कोठा भाडा तिर्न नैं गाह्रो हुन्थ्यो , मेसिन लिएर बस्यो केही  काम नहुने म बिरक्तमा थिए जेहोस् सासुससुराले धेरै सहयोग गर्नुभयो । ”   महरा ससुरालीलाई सम्झदै भन्नुहुन्छ , “वहाँहरुले पेट पाल्नको लागि चामल तरकारी नथेगेको भए म भौतारिएर कता पुग्थे होला ?” महरा  आफुले फुटपाथमा बसेर मेसिन चलाउन पनि नछोडेको र दुखको बेला केहीबर्ष दानापानीको लागि सहयोगको हात आएकोले नैं आफ्नो भाग्य चम्किएको हो भन्नुहुन्छ ।

सानो व्यावसाय गरेर महराले बनाएको घर

– सानो व्यावसाय गरेर महराले बनाएको घर

पहिले श्रीमती पाल्नै नसक्ने अवस्था भएका परिश्रमी महराले अहिले इटहरीको वडा नंबर ४ संगीत चोक नजिक पारुहाङ् चोकबाट केही मिटर उत्तरको राम्रो टोलमा सात धुर  घडेरी जोडेर सुबिधि सम्पन्न अढाई तले  घर  बनाउनु भएको छ । घरमा महंगा राम्रा बिद्युतिय सामग्री जोड्नु भएको छ , पल्सर मोटरसाइकल लगायतका सामान पनि जोड्नु भएको छ । यस्तै यही कमाईबाट वहाँले इटहरीको प्लान अफिसको छेवैमा अर्को एउटा घडेरी जोडिसक्नु भएको छ । एक छोरा र एक छोरीलाई उच्चशिक्षासम्म पढाएर वहाँकै शब्दमा धुमधामको साथ विवाह पनि गरिदिनु भयो । यस्तै मोरङ्को दर्वेशामा यही कमाईले डेढ बिगहा धान खेत पनि जोड्नु भएको छ । महराले कामलाई निरन्तरता दिँदा आर्थिक  परिर्वतन २०५५ सालदेखि हुन थाल्यो ।
२०५५सालदेखि २०६५ साल अर्थात १० बर्षको बीचमा नै. वहाँले परिवारको लागि ठूलो आर्थिक क्रान्ति नैं गर्नु भयो । हिसाव गर्ने हो भने अहिले वहाँसँग चार करोड वढिको जायजेथा पुगेको छ । ग्राहकहरु बढ्दै गए । पछिल्लो समयमा फेरि पेन्ट र सर्ट फिटिङ् गर्ने प्रचलन बढेसँगै कमाई पनि वढ्दै गएको महराको भनाई रहेको छ । मोरङ्स्थित घरमा रहँदा पनि दुख भएकोले दुखः मेटाउन इटहरी आएका महराले पाँचबर्षसम्म खानै नपुग्ने कमाई हुँदा पनि मेसिन छोड्नु भएन , निरन्तरता दिँदै जानु भयो । बिस्तारै वहाँका ग्राहक बढे ,अनि हँिसलो मुद्राको नरिसाउने र राम्रो काम गरिदिने बानीले एक पल्ट आएको ग्राहकले वहाँलाई नैं सम्झिन थाल्यो । महराले अरुले जस्तो कम्मरको मोटाई तथा लम्बाई नापी रहन’ पर्दैन । वहाँको अन’भव अनि चिनजानले नापको वहाँ सजिलै मेसो पाउन’ ह’न्छ ।

६५ सालसम्म इटहरीमा कपडा फिटीङ् गर्ने काम इटहरीमा वहाँको एकलौटी  नैं  भयो । पुरानो र राम्रो काम गर्ने भएकोले वहाँलाई बिश्वास गर्दथे । १० बर्षको अन्तरालमा  ६५ सालसम्म वहाँलाई भ्याई नभ्याइने नैं भयो । कामको चाप यती भयो खान , बस्न र सुत्ने पनि समय हुन छोड्यो । खाना खाने पाँच मिनेट समय दिउँसो निकाल्न पनि समस्या थियो र अहिले केही चाप घटेपनि तेस्तै नै रहेको छ । संघर्षको दौरानमा बिहान सवैरैदेखि राती दुईवजेसम्म पनि अर्डरका कपडा फिटिङ गर्न वहाँ ब्यस्त हुनु भयो । यही दौरानमा जति बढि कामको अर्डर भयो तैती नैं आर्थिक  हैसियत पनि राम्रो बनाउँदै जानु भयो वहाँले । वहाँलाई अव नचिन्ने कोही भएन । उर्लाबारी, पथरी ,  झुम्का , इनरुवादेखि  मानिसहरु वहाँकोमा फिटीङ् गराउन आउन थाले ।
महरा बस्ने छेउमै लामो समयदेखि रेडिमेड  कपडा बिक्री गर्दै आउनु भएको छ  मिलन  श्रेष्ठले । आफूले जान्दादेखि नैं काम नबिगार्ने र गरेको काम ग्राहकले चाहे अनुृसार गर्ने र मेहनतीकोरुपमा महरालाई पाएको छु भन्नुहुन्छ वहाँ । सुशील महराको कामबाट वहाँको वरपरका ब्यापारी मात्र नभई आफन्तहरु पनि मख्ख छन् । वहाँकै प्रेरणाले गोविन्द परियारले पनि पाँच बर्षदेखि इटहरी चोकमा सर्टपेन्ट फिटीङ्को काम गर्दै आउनु भएको छ । परियार काम होस् वा नहोस् आफ्नो काम गर्ने ठाउँमा बस्नुपर्छ  अनि मेसिन हातबाट नछोडी केही गर्न सकिन्छ कि भन्ने शिक्षा सुशिलबाट लिएको छु भन्नुहुन्छ । सुशील खाली कामैकाम पैसैपैसा मात्र भन्नुहुन्न ।  वहाँ समाजमा आपद्विपद् पर्दा, मरीमराउ अनि बिभिन्न धार्मिक कार्य हुँदा पनि उपस्थित भएर बोलाए वा नवोलाएको ठाउँमा मन पनि राख्नु हुन्छ  । महराकी साली  मधु रणपहेली  सिलाई मेसिनलाई पैसा छाप्ने मेसिन टक्सार झै बनाएर आफ्नो भिनाजुले प्रगती गरेको भन्दै  मख्ख हुनुहुन्छ । ६५  सालेदेखि यो सिप धेरैमा भएपछि वहाँको चाप पनि अहिले घट्दै गयो । पहिले  अरुमा  राम्रो किसिमको यो सिप नभएकोले वहाँलाई भ्याइ नभ्याई हुन्थ्यो । अहिले पनि महरा कम्तिमा  दैनिक ३० वटा पेन्ट र १५ वटासम्म सर्ट फिटीङ्   गर्नुहुन्छ ।
इटहरीका ब्यापारी रमेश खनाल जोड प्लेयरको ब्रान्डेड कम्पनीको सर्ट लिएर फिटीङ् गर्न लाइनमा बसिरहनु भएको भेटिनु भयो । १२ बर्षदेखि महरासँग फिटीङ् गराउँदै आउनु भएका खनाल बिहान ९ वजेदेखि दिउँसो ३ वजेसम्म पालो पर्खेर बस्नु भएको रहेछ  ।  कम्तिमा दैनिक दुई हजारको  हाराहारीमा महराको कमाई रहेको छ । महरा पेन्ट फिटीङ् गरेको कम्तिमा ५० रुपैयाँदेखि फुल फिटींङ् गरेको एक स्य ५० रुपैयाँसम्म  लिनु हुन्छ । काम गर्दाको समयमा ब्यस्तताले  महराले  कहिलेकाहिँ हप्काई पनि खानु पर्छ तर ढिलै भएपनि ग्राहकहरु वहाँकोमा फिटीङ् गराउँछन् ।
इटहरीमा बस्नु हुने मेघराज पौडेल बरु ढिलै होस् फकिर्नु नै परोस् महराकोमा नैं सर्टपेन्ट फिटीङ् गर्न लैजान्छु भन्नुहुनछ । टाढाबाट आएकाले चार घण्टासम्म पर्खेर महराकोमा नैं फिटीङ् गराएर लैजान्छन् भने इटहरीका कतिले त चार दिनसम्म पर्खिएको पनि वहाँको अनुभव छ ।  काम सानो ठुलो किन नहोस् सही तरिकाले एक ठाउँमा बसेर एउटै कामलाई धैर्य हुँदै निरन्तरता दिएर काम गरे नेपालमै मैं पनि केही गर्न सकिन्छ भन्ने महराको भनाई  छ । वास्तवमा कुनै प्रगती गर्नको लागि कसैको साथ सहयोग चाहिन्छ  नैं । महरालाई वहाँको दोकानै अगाडि सिलाई मेसिन राख्न दिएर सहयोग गर्नु भएको छ ब्यापारी राकेश पोखरेलले ।

पोखरेल महराको मेहनतसँगै एकअर्कालाई पनि सहयोग गर्ने बानीले पनि प्रगती पथमा लम्किनु भएको भन्नुहुन्छ ।  महराले  सानै कामले डेढ बिगहा खेती , एउटा अढाईतले भवन बनाउँदै छोराछोरीको भविष्य पनि देखाई दिनु भएको छ । ४५ बर्ष पुग्नु भएका महराको जाँगर अझै  मरेको छैन । अव अर्को घडेरीमा अवको केही बर्षभित्रै अर्को महल बनाउने तरखरमा हुनुहुन्छ वहाँ  ।  हामी नेपालीको छिट्टै कमाउने र धनी हुँ भनेर बाहिर जाने सोच गलत भएको उदाहरणीय  कमाई गरेर महराले देखाउनु भएको छ । बिहान सातवजेदेखि बेलुका सातवजेसम्म कुनै बेला पनि म थाँके  भनेर महसुस नगरिकन अटुट कामप्रतिको लगनशिलता नैं महराको सच्चा सफलता हो । तपाई हामीले पनि परिश्रमी भई स्वदेशमै कामलाई सानोठुलो नभनी महराको जस्तै सिको गरे बिदेश नैंं गएर सास्ती पाउँदै पिडापुर्वक काम गर्नु पर्दैनथ्यो कि ?

About ICT Khabar/आइसिटी खबर

Check Also

विशाल थापा : नेता कलाकारको आवाज दुरुस्तै निकाल्छन् हेर्नुहोस – भिडियो सहित

नेपालमा क्यारीकेचर कलाकारीता नेपालमा युवा पूस्ताहरुको लागि मनपर्ने प्रस्तुती बनिरहेको छ र क्यारीकेचर कलाकारीतामार्फत आफ्नो ...

This is the code for your widget. Just copy and paste it into your website. New widgets may take up to 30 minutes before they start displaying properly.
Loading...